Afgelopen week heb ik opnieuw hetzelfde ervaren. Alles
draait om aandacht en liefde voor mensen. Heb je oprechte interesse en stel je
oprechte vragen, dan groeien mensen. En hoe belangrijk is dat!
Vanaf 2014 ben ik bezig met Lean, heb ik zelf training gehad
en ben ik aan de slag gegaan met het maken van een programma voor een afdeling.
Heb ik trainingsessies zelf gegeven, mensen kennis laten maken met kaizen, zelf
kaizens gemaakt. Waardestroomanalyses gemaakt en lesgegeven over deze analyses.
Kortom ik denk dat ik best veel weet van Lean. Echter deze week werd
dit alles weer helemaal overhoop gegooid, eigenlijk door 1 vraag: “Ken je de
zeven verspillingen?”.
Eeh ja ik kan ze wel opnoemen: overproductie, voorraad,
beweging, transport, wachten, defect en overbewerking. Ik kan er ook nog bij
bedenken wat dit dan kan zijn: als ik moet wachten in een wachtkamer is dat
verspilling, als ik niet de goede behandeling krijg dan is dat een defect, als
ik op drie ziektes getest wordt terwijl twee voldoende zijn is dat
overbewerking, als ik niet op locatie A moet zijn maar op locatie B voor een röntgenfoto
dan is dat beweging en dus ook verspilling. Maar herken je ze ook altijd? Of zijn
we soms zo blind geworden voor ons eigen werk, ons eigen systeem (organisatie)
waar we in werken?
Als je namelijk ziet wat de verspillingen zijn en je hebt er
last van, dan ga je er vanzelf iets aan doen.
Voorbeeld: als ik altijd mijn printjes op A3-formaat krijg,
terwijl ik ze op A4 wil en dat irriteert me genoeg: dan ga ik er iets aan doen.
En als ik dan weet hoe ik er iets aan moet doen, kan ik ook
anderen helpen om iets aan hun eigen verspillingen te doen. Oftewel ik neem dan de ander mee in mijn
eigen en zijn ontwikkeling. Het is namelijk niet de bedoeling dat ik de ander zijn verspillingen zie en voel, maar dat diegene ze zelf ziet en voelt en er heel graag iets aan wil doen.
Wat ik leerde van deze ene vraag is hoe belangrijk het voor
een (lean)coach is om de juiste vragen stellen! En niet alleen de juiste: maar
vragen vanuit oprechte interesse. Zo dus ook vanuit de gedachte aan die
verspillingen: waar heb je het meeste last van, wat moet je vaak herstellen,
hoe vaak moet je wachten op iemand anders, hoe vaak moet je iets doen waar je
het nut niet van inziet? Dat zijn naar mijn idee vragen die iedereen voor zichzelf kan
beantwoorden en van waaruit je een goede start kunt maken met continu
verbeteren. Hoeveel leuker word je werk als je geen dingen meer dubbel hoeft te
doen, niet steeds terug moet naar iemand om een aanvullende vraag te stellen,
niet meer 150 e-mails per dag krijgt?
Van deze ene vraag, die mij hoe dan ook verwarde, ben ik ook
weer een beetje gegroeid.
De komende periode ga ik zelf minder hard mijn best doen om
iemand te overtuigen van hoe goed Lean voor je is en hoe erg de methodiek je
gaat helpen. Ik ga wel meer vragen stellen, over verspillingen, uitgaande van
mijn oprechte interesse in iemand.
Wat is jouw ervaring met de zeven verspillingen?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten