Wat ik leerde van mijn blessure ...

Afgelopen weken kampte ik met een blessure. En voor iemand die gemiddeld drie keer per week hardloopt, meerdere keren per week tennist en aan yoga doet is dat best wel zuur.

Ik kreeg dus een beetje last van mijn linkerlies/heup en bleef gewoon hardlopen, tennissen, alles eigenlijk. Toen deed het een beetje meer pijn maar ik liet me niet kennen en wilde per se niet stoppen met sporten. Omdat ik wist wat dat betekende: helemaal niet hardlopen, niet tennissen en dus ook weer goed opletten met eten. Sporten is voor mij echt een uitlaapklep in mijn drukke werk/gezinsleven.

Zondag, nu twee weken terug, wilde ik toch een beetje bewegen dus besloot op laag tempo een klein stukje te gaan lopen. Ik zou stoppen als ik pijn zou krijgen en wilde mijn hartslag in elk geval onder de 180 houden. Dat lukte en prompt werd het rondje 7 km in plaats van mijn standaard 5. Tijdens het lopen geen centje pijn en een mooie hartslag dus ik was blij. Toen ik stopte voelde ik het helaas al: ik was te ver gegaan! Veel meer pijn in mijn lies en heup, niet tof.

Kortom echt stoppen met alle sporten was eigenlijk de enige optie nog. Hakken uit, lage schoenen/gympen aan naar het werk en kijken wat die rust zou doen. De eerste dagen daarna deed het alleen nog maar meer pijn. Dus na een week besloot ik dat het tijd werd om de fysiotherapeut een bezoekje te brengen.

 De fysio gaf me oefeningen en masseerde de boel een beetje los. Vandaag heb ik weinig tot geen pijn en ziet het ernaar uit dat ik maandag weer rustig kan proberen te tennissen. Hardlopen nog even niet, maar ben al blij dat ik iets kan doen!

Ik leerde hiervan: mijn hoofd en lijf horen bij elkaar! Zodra ik het te druk heb en zoveel wil blijven sporten gaat mijn lijf op een bepaald moment protesteren. Soms in de vorm van een koortslip, soms in de vorm van een blessure. En ik leerde ook dat gewoon doorgaan in dit geval niet het beste is.

Op mijn werk train ik mensen om, wanneer ze verandering willen, kleine stappen te zetten. Stappen die haalbaar zijn en je op weg helpen in de richting van je doel. Voor mij is dat nu ook de uitdaging! Kleine stappen om weer meer te kunnen sporten. Ik begin dus maandag met de tennistraining en de rest van de week zien we wel. Hardlopen voorlopig nog even niet. En weet je: ik voel me er best ok bij!