zaterdag 8 oktober 2016

Uitzoomen

Ik ben een klimmer, mijn passie is om moeilijke, soms zelfs overhangende rotswanden te beklimmen. En ik wil er graag beter in worden.
De afgelopen jaren ging dat ongeveer vanzelf, gewoon door te klimmen werd ik er automatisch beter in.
Maar zo langzaam aan is die progressie er wel uit. Als ik nu nog beter wil worden, zal ik daar gerichter voor moeten gaan trainen.
Voor mij helpt het dan om ergens naar toe te werken. In dit geval heb ik met een vriend afgesproken om eind van het jaar in Turkije te gaan klimmen. Dan wil ik ik natuurlijk top-fit zijn!
Dus ben ik enthousiast begonnen met het opstellen van een trainingsschema en plan om uiteindelijk in december de sterren van de hemel te kunnen klimmen!




Goede ideeen; check
Eindelijk ook wat concreter dan alleen ideeen, dus ook doelen; check
Grote doelen teruggebracht naar kleinere mijlpalen; check
Eerste mijlpaal in zicht, en dan...ziek.
Niet heel erg ziek, gelukkig, maar wel genoeg om die eerste mijlpaal te missen. Oh, en ook nog een afspraak die ik belangrijk vond moeten afzeggen. Ik had er flink de balen van.

Tja, en dan?
Was mijn plan wel realistisch? Wat nu? Maak ik nu nog kans om het te halen?
Of -nu al- opgeven? Was het allemaal te idealistisch?

Het duurde best even voordat ik mijn acute ellende van wat meer afstand kon bekijken, weer het grotere plaatje bekijken. Of misschien was het andersom: toen ik mijn grotere doelen erbij pakte en op de kalender zag hoeveel tijd er nog was, gaf me dat wat meer lucht en kon ik iets meer afstand nemen.
Het was nog maar september, en ik hoef pas eind december fit zijn. Zo bekeken is een weekje tegenslag nog prima op te vangen. Nog steeds niet leuk, maar ook niet het einde van de wereld.

En toen ik me dat realiseerde kon ik ook ineens nadenken over wat ik dan wél voor nuttigs met mijn tijd kon doen. Trainen zat er even niet in, maar ik kon wel nog prima aan de slag met mijn hoofd. Extra uurtjes studeren dus, dat kon wel prima!

Ik vind dat ombuigen lastig, maar volgens mij heb ik hier een stapje vooruitgang geboekt. Ik heb er baat bij om mijn plannen uit te werken. Het houdt me gemotiveerd om me op korte termijn in te zetten voor de eerstvolgende mijlpaal. En het helpt me dus ook als het even niet precies loopt zoals ik dat zou willen. Door uit te zoomen naar het grotere geheel kan ik sneller de draad weer oppakken en niet te lang te blijven hangen in wat er tegen zat.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten