Proberen en leren tot nu toe ...

Terugkijkend op afgelopen week besef ik me dat mijn leukste afspraak voortgekomen is uit deze blog! We zijn deze blog nog niet zo lang geleden begonnen, gewoon om uit te proberen wat ons dit oplevert en te leren van deze ervaring. Ik wil graag delen wat het mij tot nu toe heeft opgeleverd.

Zoals gezegd afgelopen week leverde dit mijn leukste afspraak op! Een paar artikelen geleden schreef ik een blog over een kaizen en hoe men enthousiast aan de slag ging met een experiment. Maar dat daar enige tijd later toch de klad in kwam en de motivatie verdwenen leek om verder te gaan. Ik stelde mezelf in de blog de vraag: hoe kan dit en wat kan ik doen om dit in het vervolg anders te laten verlopen? Afgelopen week hadden we een intervisie-sessie hierover met zeer inspirerende mensen. En ik ben erachter gekomen dat eigenaarschap en urgentie hier de belangrijkste factoren bleken te zijn. Ik heb mezelf laten meeslepen en de verantwoordelijkheid in dit vraagstuk op me genomen. Daarbij vergeten mezelf de vraag te stellen: wie is de eigenaar? Wat is de urgentie dat dit probleem opgelost wordt? Mooie eye-opener voor mij! En mooi vergelijk naar wat ik in coaching doe: degene die tegenover je zit is de eigenaar en voelt de urgentie om het aan te pakken. In elk geval ben je als coach geen eigenaar en is je rol: de ander in beweging te krijgen. Deze openbaring levert mij op dat ik de komende week mijn agenda eens even onder de loep neem en kijk welke rol ik heb en hoe ik de meeting dus in ga. Eens kijken hoe dat werkt!

De blog levert op dat mensen ons hierop aanspreken en vragen wanneer de volgende blog verschijnt. Ok, dit betekent dat we dus voldoen aan een behoefte. Leuk om te weten! En het maakt dat ik dubbel zoveel zin heb om een nieuwe blog te maken.

Ik doe interessante nieuwe contacten op, bijvoorbeeld met iemand die een reactie gaf op onze blog over aanwezigheid op de werkvloer. Of zoals de intervisie-sessie van afgelopen week met mensen die ik anders niet gesproken had. 

Het geeft mij een reflectiemoment. Hoe was mijn week, wat heb ik meegemaakt, wat heb ik hiervan geleerd? Maar plaatst tegelijk dingen in perspectief. Waar mijn eye-opener tijdens de intervisie-sessie me misschien een kort moment een gevoel van 'falen' heeft gegeven, leert het me ook dit in een ander perspectief te bekijken. Namelijk wat fijn dat ik dit mag leren en de komende week een stukje beter mag doen. Daar heb ik namelijk zin in en krijg ik energie van!

Kortom in de korte tijd dat deze blog bestaat, heeft dit beweging opgeleverd. Als ik dan terugkijk naar de intentie en ideeën waarom we deze blog gestart zijn (zie plaatje) dan denk ik dat we op de goede weg zijn. Het geeft mij in elk geval een heel blij gevoel. 

Energiegevers en energievreters

Heb je weleens zo'n week die eigenlijk meer energie kostte dan deze opleverde? Waarbij je dan eind van de week een beetje een baal-gevoel hebt en niks goed gegaan lijkt?
Wat mij dan helpt is om even terug te kijken op de week. Wat is er allemaal gebeurd, welke afspraken heb ik gehad, wat waren mijn energievreters en niet onbelangrijk: mijn energiegevers?

Voor mij is een energiegever iets waar ik blij van word, wanneer ik denk: daar wil ik meer van, dat kan me dan niet lang genoeg duren! Dan zit ik daarna nog heerlijk na te genieten.
Een energievreter daarentegen is iets waar ik tegenop zie, een sessie die moeizaam verloopt, of waarvan de uitkomst niet is zoals ik deze verwacht had.
Voor mij is het belangrijk, en ik neem aan voor iedereen, dat er meer energiegevers in mijn week zitten dan energievreters. Als dat gelukt is, dan ben ik blij met mijn werk, wat ik doe en wie ik ben.

Vooral bij een baal-week helpt het voor mij om tijd te nemen om de balans op te maken. Even terug te kijken over de week en te onderzoeken waar ik energie van kreeg en wat mij energie kostte. En natuurlijk interessant om te weten te komen waarom ik er dan geen energie van krijg en kan ik daar iets aan doen? Onlangs ben ik erachter gekomen dat ik bijvoorbeeld energie verlies als er eindeloos gepraat wordt over een onderwerp, zonder doel, zonder vooruitgang, elke keer dezelfde discussie. Daar word ik heel ongelukkig van. Mijn voornemen is dan ook om dit te benoemen op moment dat dit gebeurt. Wie weet ergert een ander zich er ook aan en kunnen we er op dat moment samen iets aan doen. Hoe specifieker je weet waar je energievreters zitten, hoe beter je hier iets aan kunt doen. Leuk om hier eens mee te experimenteren.

Zou het ook zo werken als je vooruit kijkt naar je werkweek? Wat heb ik komende week te doen, waar krijg ik energie van en waar niet? Kan ik erachter komen waarom sommige afspraken me geen energie geven en kan ik daar iets mee doen?
Ik ga het eens uitproberen aankomende week. Maandag begint in elk geval goed met het Lean in de Zorg jaarcongres van het Lidz dat ik meehelp organiseren, daar heb ik superveel zin in! Dat gaat me in elk geval een heleboel energie opleveren.

Ik ben benieuwd: hoe doe jij dat na een baal-week? Hoe ga je om met je energievreters?